Bobry to specyficzne ssaki, których żywiołem jest woda. W Polsce zasiedlają głównie nizinne tereny na północy kraju, w otoczeniu pięknych lasów i malowniczych rzek oraz jezior.  Ich wymagania co do terenu także są łatwe do określenia. Bobry najchętniej kolonizują niziny, budują żeremia w dorzeczu spokojnych i płytkich rzek oraz jezior. 

Bóbr w swoim żywiole (by wiredwitch)

Pewna ich część zamieszkuje w polskich górach, wykorzystując głębsze docinki rzek czy potoków. Można bobry spotkać nawet na obszarach bagiennych.  Człowiek i jego obecność nie są dla bobrów przeszkodą. Szybko się aklimatyzują. Nie muszą także budować sowich żeremi w rejonach krystalicznie czystych. Jakość wody nie wpływa na ich stan. Natomiast warunkiem koniecznym jest stały dopływ wody. Bóbr jest zwierzęciem typowo ziemnowodnym, ale to właśnie w wodzie szybciej się porusza, chowa i podróżuje, nawet do obszarów oddalonych od swojego miejsca żeru o kilkadziesiąt kilometrów.

Nie dziwi tez fakt, że bobry poszukują miejsc, w których rosną wierzby czy olsze. Mogą tam także występować leszczyny, jednak kora wierzbowa to prawdziwy bobrzy przysmak. Jednak żywią się nią raczej podczas zimy. Na wiosnę i w lecie jedzą to , co rośnie tuz przy rzece lub zbiorniku wodnym, nie gardzą niemal niczym.

Bobry są silnie ze sobą zżyte. Rodzice i starsze rodzeństwo opiekują się nowo narodzonymi.  Ostrzegają się przed niebezpieczeństwem i strzegą nawzajem. Trzyletnie bobry opuszczają rodzinny dom by poszukać partnera i założyć własne stadło. Są wierne do śmierci.